انقلاب هاي اينترنتي

ايسلند :

هر انقلابي تاريخ تولد و قهرمان شورشي خودش را دارد. در 11 اكتبر 2008 هوردور تورفاسون خواننده با گيتارش در جلوي ساختمان آلتينگ(پارلمان ايسلند) در ريكياويك نشست و خود را از بنكسترها (بانكدار تبهكار) و سياستمداران نوكرشان فرياد زد. تعداد اندكي از مردم به او پيوستند. سپس يكي از افراد، اين صحنه را ضبط و در اينترنت بارگذاري كرد. در طول چند روز، صدها و سپس هزاران تن اعتراض خود را در ميدان تاريخي استرولور نمايش دادند. اين اعتراض ها تا مدتي شنبه ها ادامه داشت و 20 ژانويه 2009 هزاران نفر با كوبيدن بر ظروف آشپزخانه در مقابل پارلمان گرد آمدند. خواسته هاي آن ها استعفاي دولت، برگزاري انتخابات جديد و تدوين قانون اساسي جديد بود. اين جنبش با بحران مالي ناشي از فساد سه بانك اصلي ايسلند و سياستمدران ايسلندي حامي بانك ها آغاز شده بود. در23 ژانويه 2009 انتخابات زودرس پارلمان اعلام شد، و دو حزب اصلي محافظه كار براي هميشه كنار رفتند. دولت جديد به خواسته مردم براي تغيير قانون اساسي تن داد و قانون اساسي جديد به وسيله مجلس شوراي قانون اساسي در فضاي فيس بوك و توئيتر و ديگر شبكه هاي اجتماعي 16000پيشنهاد آنلاين و آفلاين دريافت كرد و لايحه نهايي قانون اساسي با همكاري جمعي تهيه شد. برخي ناظران، اين قانون اساسي را ويكي قانون خوانده اند. ايسلندي ها عليه ننگ سرمايه داري مالي احتكاري كه معيشت مردم را نابود كرده بود، شورش كردند ولي اين خشم ناشي از اين بود كه نهادهاي دمكراتيك كشورشان در خدمت سرآمدان مالي و انحصاري بود. نقش اينترنت در بسيج عمومي اين جنبش در ايسلند حياتي بوده است. 94 درصد ايسلندي ها به اينترنت متصلند و دوسوم آن ها كاربران فيس بوك هستند.

تونس :

فقط چند ساعت پس از خودكشي بوعزيزي در اعتراض به تحقير ناشي از مصادره مكرر بساط ميوه فروشي او توسط پليس، صدها جوان كه تجربه تحقيرهاي مشابهي توسط پليس داشتند، اعتراضي را در محل خودسوزي بوعزيزي، مقابل ساختمان دولتي آغاز كردند. پسرعموي محمد بوعزيزي فيلمي از اين اعتراض تهيه كرد و در اينترنت گذاشت. ديگر خودكشي هاي نمادين و اعتراض گسترده شد. پخش ويدئو هاي اعتراض و خشونت پليس در اينترنت همراه بود با فراخوان هاي كنش در خيابان ها و ميدان هاي سراسر كشور. اتصال بين ارتباطات آزاد در فيس بوك، يوتيوب و توئيتر با اشغال فضاي شهري يك فضاي عمومي دورگه ايجاد كرد. توسط اين فضاي دورگه صدها اتومبيل به هم پيوستند و كاروان همبستگي تشكيل دادند. 22ژانويه2011 قافله الحريه كه از سيدي بوزيد آغاز شده بود، به ميدان كسبه در تونس رسيد. اعضاي اين كاروان خواستار برچيده شدن بازماندگان رژيم بن علي بودند و توانستند محل وزارتخانه را اشغال كنند. آن جا چادرهايي زدند و يك فروم يا هم انديش گاه دائمي راه اندازي كردند. بحث هاي پرشوري انجام مي شد كه تا پاسي از شب ادامه داشت و ويدئوهاي آن ضبط و در اينترنت پخش مي شد. بارها به واسطه خشونت پليس از محل رانده شدند ولي بازگشتند. آن ها از كنترل سياست و اقتصاد كشورشان توسط خاندان طرابلسي كه در واقع خانواده همسر دوم بن علي بود و معاملات كثيف آن ها در ويكي ليكس منتشر شده بود خشمگين بودند. آن ها از نقش اسلام در فراهم كردن يك راهنماي اخلاقي عليه فساد و سوءاستفاده بحث مي كردند. تونس داراي نظام نظارتي بزرگ و قوي است، تا آن جا كه تعداد كارمندان وزارت داخله آن، برابر با يك درصد جمعيت تونس است. حكومت بن علي حمايت همه جانبه قدرت هاي بزرگ غربي را به همراه داشت و پيش از اين توانسته بود جنبش هايي را سركوب كند؛ مثل منازعات كارگران(2009) كه كشته هاي زيادي داشت.

نوشته شده توسط زينب | ۱۵ شهريور ۱۳۹۷ ساعت ۰۸:۱۹:۰۵ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |