امام حسين (ع)

ابوعبدالله حسين بن علي بن ابي طالب (ع) ملقب به سيد الشهداء، فرزند دوم امام علي عليه السلام و حضرت فاطمه سلام الله عليها و امام سوم شيعيان است. آن حضرت پس از شهادت برادرش امام حسن عليه السلام در سال 50 هجري قمري به امامت رسيد. ده سال از امامت آن حضرت مقارن با سالهاي پاياني حكومت معاويه اولين حاكم بني اميه بود، و پس از اينكه يزيد فرزند معاويه در سال 60 هجري پس از مرگ پدرش علي رغم مفاد صلحنامه او با امام حسن عليه السلام، بر مسند خلافت تكيه زد، آن حضرت به دعوت مردم كوفه دست به قيام زد. اما مردم كوفه به آن حضرت خيانت نمودند و در پي آن ايشان به همراه تعدادي از بستگان و ياران همراهش در دهم محرم سال 61 هجري قمري در واقعه جانسوز عاشورا به شهادت رسيدند. شيعيان به همين مناسبت ماه محرم را به اقامه عزا براي آن حضرت و يارانشان مي پردازند.

كنيه و لقب

كنيه آن حضرت را ابو عبد الله و مشهور ترين لقب آن حضرت سيد الشهداء است. القاب ديگر آن حضرت را الشهيد، السبط، التَّام، الرشيد، الوفي، الطيب، المبارك، التَّابِعُ وَ الرَّضِيُّ لِلَّهِ، الشَّارِي نَفْسَهُ لِلَّهِ و الدَّالُّ عَلَى ذَاتِ اللَّه‏ نوشته اند.

در كتاب، الفصول المهمة، نقش انگشتري آن حضرت، لكل اجل كتاب آمده، اما در كتاب وافي و غير آن كه از امام صادق عليه‌السلام نقل گرديده، حسبي الله، و از امام رضا عليه‌السلام (ان الله بالغ امره) ذكر شده است و چنين به نظر مي رسد كه براي آن حضرت چند انگشتري با عباراتي كه بدانها اشاره شد وجود داشته است.

امام حسين (ع) در زمان پيامبر (ص)
امام حسين عليه السلام 6 سال و چند ماه از عمر خويش را در زمان حيات پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله گذراند. از اين دوران زندگي ايشان در منابع تاريخي بيش از هر چيز اظهار محبت پيامبر(ص) به ايشان نقل شده است. به عنوان نمونه نقل شده است كه رسول گرامي اسلام بارها حسن (ع) و حسين (ع) را به سينه مي فشرد وآنان را مي بوييد و مي بوسيد.

در روايتي از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله امامت ايشان و امام حسين عليه السلام مورد تاكيد قرار گرفته است: «حسن و حسين امامند، چه قيام كنند و چه نكنند».

در حديث ديگري آن حضرت مي فرمايند: «حسن و حسين، سرور جوانان بهشتند». اين حديث در منابع متعدد شيعه و اهل سنت نقل شده است.

مطابق با روايات شيعه و اهل سنت از پيامبر اكرم (ص)، آن حضرت در موارد متعددي شهادت آن حضرت را پيشگويي نمودند به خاطر آنچه بر ايشان خواهد رفت گريستند.

امام حسين عليه السلام در وقايع مهم زير در زمان پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله حضور دارند كه همگي نشان از جايگاه رفيع آن حضرت در نزد خدا و پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله دارند:

1. به همراه امام حسن عليه السلام در جريان مباهله پيامبر با مسيحيان نجران به عنوان "ابنائنا" در كنار مادر بزرگوارشان فاطمه سلام الله عليها با عنوان "نسائنا" و امام علي عليه السلام به عنوان "انفسنا"

2. به عنوان مصداق اهل بيت در جريان نزول آيه تطهير

3. در جريان نزول سوره انسان در شأن اهل بيت (ع)
نوشته شده توسط زينب | ۲۰ شهريور ۱۳۹۷ ساعت ۰۸:۲۳:۵۶ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |